رئالیتی پوست سالم | چرا پوست شیشهای واقعیت ندارد؟
رئالیتی پوست سالم | چرا همه پوستها قرار نیست شیشهای باشند؟
رئالیتی پوست سالم؛ چرا همه پوستها قرار نیست شیشهای باشند؟
در سالهای اخیر، تصویری از «پوست سالم» رواج پیدا کرده که بیشتر محصول نورپردازی، ویرایش دیجیتال و فیلتر است تا زیستشناسی واقعی پوست. این تصویر باعث شکلگیری انتظاراتی غیرواقعی شده که نهتنها قابل دستیابی نیستند، بلکه در بسیاری از موارد منجر به آسیب پوستی، مصرف نادرست محصولات و درمانهای غیرضروری میشوند.
از دیدگاه علمی، پوست سالم پوستی است که سد دفاعی آن عملکرد مناسبی دارد، میزان دفع آب از سطح پوست (TEWL) در محدوده طبیعی قرار دارد و پاسخهای التهابی آن کنترلشده هستند. در این تعریف، وجود تکسچر، منافذ قابل مشاهده، خطوط ریز و حتی ترشح سبوم، کاملاً طبیعی و نشانه عملکرد صحیح پوست است.
آیا منافذ پوست قابل حذف هستند؟
منافذ پوست ساختارهای آناتومیک ثابتی هستند و اندازه آنها تحت تأثیر ژنتیک، میزان ترشح سبوم و خاصیت کشسانی پوست قرار دارد. هیچ درمانی نمیتواند منافذ را بهطور کامل «حذف» کند؛ تنها میتوان ظاهر آنها را تا حدی بهبود داد و از بزرگتر شدن آنها جلوگیری کرد.
واقعیت پوست شیشهای (Glass Skin)
اصطلاحاتی مانند «پوست شیشهای» یا Glass Skin هیچ جایگاهی در منابع علمی پوست ندارند. این ظاهر معمولاً نتیجه استفاده موقت از ترکیبات occlusive، نورپردازی مستقیم، رطوبت سطحی بالا و روتوش تصویری است و نمایانگر سلامت واقعی و پایدار پوست نیست.
پذیرش رئالیتی پوست به معنای پایین آوردن استانداردهای مراقبتی نیست؛ بلکه به معنای تعریف درست هدف درمان است: پوستی پایدار، سالم، مقاوم و قابل کنترل، نه پوستی بینقص، صاف و غیرواقعی.
